Naar de inhoud
SmartHallux® — Free to walk
Nederlands
Afspraak(opent in een nieuw tabblad)

Enthesopathische verkalking van de heup: wanneer pezen "verkorst" raken.

Enthesopathische verkalking van de heup: kalkafzetting waar een pees aan het heupbot hecht, vaak met pijn in de lies. Oorzaken, symptomen en behandeling.

Door Dr. Luigi ManziBijgewerkt op

Weet je, laatst kwam er een 45-jarige patiënt, een fervent hardloper, bij me. "Dokter, ik heb pijn in mijn lies die maar niet overgaat." Ik zie dit soort gevallen regelmatig. Enthesopathische verkalking van de heup is een van die aandoeningen die in eerste instantie op een simpele spierpijn lijken, maar in werkelijkheid iets complexers verbergen.

We hebben het over kalkafzettingen die zich vormen in de pezen rond het heupgewricht. Het is geen sciencefiction – het komt vaker voor dan je denkt. Het probleem is dat het vaak over het hoofd wordt gezien of verward wordt met andere aandoeningen.

Maar wat is deze verkalking precies?

Beschouw de enthese als het punt waar een pees aan een bot vastzit. Het is een gebied dat aan grote mechanische spanning onderhevig is. Calcificerende enthesopathie van de heup ontstaat wanneer calciumkristallen zich op deze punten beginnen af ​​te zetten.

Waarom gebeurt dit? Ons lichaam reageert soms op herhaalde microtrauma's door calcium af te zetten op plaatsen waar het niet hoort. Het is alsof het probeert een gebied te "versterken" dat het als zwak of beschadigd beschouwt. Deze versterking kan echter meer problemen veroorzaken dan oplossen.

De meest getroffen leeftijdsgroep? Over het algemeen tussen de 40 en 60 jaar. Vrouwen lijken iets vatbaarder te zijn, vooral tijdens de perimenopauze.

De oorzaken: complexer dan ze lijken

Enthesopathische verkalking van de heup

Er is niet één enkele oorzaak. Het menselijk lichaam is immers nooit zo simpel.

Herhaalde microtrauma's zijn de meest voorkomende oorzaak. Denk aan atleten die jarenlang op asfalt hardlopen, of aan mensen met beroepen waarbij ze herhaaldelijk hun heupen moeten bewegen. Gewrichtsoverbelasting kan subtiel zijn – je realiseert je pas dat je jezelf overbelast als het te laat is.

Artritis kan ook een oorzaak zijn. Wanneer een gewricht chronisch ontstoken is, worden de omliggende weefsels aangetast. Het is een vicieuze cirkel: ontsteking bevordert de afzetting van calcium, wat op zijn beurt de ontsteking in stand houdt.

Auto-immuunziekten spelen een belangrijke rol. Ik heb patiënten met reumatoïde artritis meerdere verkalkingen zien ontwikkelen. Het ontspoorde immuunsysteem valt ook de aanhechtingspunten van pezen aan.

En dan zijn er nog de genetische factoren. Sommige families lijken er meer aanleg voor te hebben. Je erft de verkalking niet, maar wel de aanleg ervoor.

Symptomen: Wat patiënten mij vertellen

"Dokter, het doet vooral pijn als ik opsta uit een stoel." Dat hoor ik voortdurend. Pijn in de lies is het belangrijkste symptoom, maar de pijn kan uitstralen naar de zijkant of het bovenbeen.

Ochtendstijfheid is typisch. Je wordt wakker en het voelt alsof je heup vastzit. Na een beetje bewegen gaat het beter, maar het stijve gevoel blijft. Sommige patiënten vertellen me dat ze de eerste tien minuten van de dag als pinguïns lopen.

De pijn bij aanraking is kenmerkend. Als ik op het ontstoken aanhechtingspunt druk, schrikt de patiënt op in zijn stoel. Het is een zeer precieze, plaatsgebonden pijn.

Alledaagse activiteiten worden een probleem. Traplopen, in de auto stappen, je schoenen strikken – simpele handelingen die een bron van pijn worden.

Hoe ik tot de diagnose kom

Bezoek de dokter

Allereerst luister ik. Uw medische geschiedenis is cruciaal. Ik zal u vragen stellen over uw levensstijl, werk en sportactiviteiten. Vaak vertelt uw medische geschiedenis me al veel.

Vervolgens volgt het lichamelijk onderzoek. Ik controleer de beweging van de heup, zoek naar gevoelige punten en beoordeel de mobiliteit van het gewricht. Er zijn enkele specifieke tests die ik gebruik om de aanhechtingspunten van de gewrichten te testen en te kijken of ze pijn veroorzaken.

Een röntgenfoto is het eerste onderzoek dat ik aanvraag. Verkalkingen zijn gemakkelijk te zien; ze verschijnen als kleine witte 'wolkjes' vlakbij het bot. In de beginfase zijn ze echter niet altijd zichtbaar.

Echografie is fantastisch voor dit soort problemen. Ik kan het weke weefsel in realtime bekijken, de dikte van de pezen beoordelen en zelfs kleine verkalkingen opsporen die met röntgenfoto's mogelijk gemist worden.

Ik gebruik MRI in gevallen van twijfel of wanneer ik vermoed dat er bijkomende problemen zijn. Het geeft gedetailleerde informatie over alle weke delen van de heup.

Behandelingsopties: wat kunnen we doen?

Artsen stellen een diagnose

Rust is altijd de eerste stap. Ik weet dat het frustrerend kan zijn om het woord 'rust' te horen, maar soms is het noodzakelijk. Het betekent niet dat je stil moet blijven zitten, maar dat je activiteiten moet vermijden die pijn veroorzaken.

Ontstekingsremmende medicijnen helpen wel, maar ze pakken het onderliggende probleem niet aan. Ik gebruik ze om acute symptomen te bestrijden terwijl we de onderliggende oorzaak aanpakken.

Fysiotherapie is essentieel. Rek- en spierversterkende oefeningen helpen de krachten die op de heup inwerken weer in balans te brengen. Ik heb aanzienlijke verbeteringen gezien met een goed gestructureerd fysiotherapieprogramma.

Ik reserveer corticosteroïde-injecties voor de meest hardnekkige gevallen. Ze kunnen aanzienlijke verlichting bieden, maar ze zijn geen oplossing voor de lange termijn.

Voor complexere gevallen zijn er innovatieve therapieën zoals extracorporale schokgolven. Deze helpen bij het afbreken van calciumafzettingen en stimuleren weefselherstel.

Een operatie? Dat is het laatste redmiddel. Artroscopie maakt het mogelijk om verkalkingen minimaal invasief te verwijderen, maar ik reserveer die methode alleen voor gevallen die op geen enkele andere behandeling reageren.

De herstelreis

fysiotherapie

Iedere patiënt is anders. Sommigen knappen binnen een paar weken op met rust en fysiotherapie, terwijl anderen er maanden voor nodig hebben. Geduld is essentieel.

Tijdens de revalidatie moeten de oefeningen geleidelijk worden opgebouwd. Begin met lichte bewegingen en voer de intensiteit langzaam op. Het doel is om de mobiliteit te herstellen zonder nieuwe ontstekingen te veroorzaken.

Ik zeg vaak tegen mijn patiënten: "Haast je niet." Ontstoken weefsel heeft tijd nodig om te genezen. Het forceren ervan leidt vaak tot terugkerende problemen.

Voorkomen is beter dan genezen.

Compli

Overbelasting vermijden is essentieel. Als je sport, luister dan naar je lichaam. Varieer je trainingen en doe niet steeds dezelfde oefeningen.

Lichaamsgewicht is belangrijk. Elke extra kilo legt extra druk op je gewrichten. Een gezond gewicht behouden is een van de beste investeringen in gezonde gewrichten.

Rekeningsoefeningen zouden onderdeel moeten zijn van de dagelijkse routine. Besteed tien minuten per dag aan het onderhouden van de flexibiliteit van je heupen.

SmartHallux: Waar wij u kunnen helpen

chirurgen

Bij SmartHallux zijn we gespecialiseerd in voet- en enkelchirurgie. Dr. Luigi Manzi, die ruime ervaring heeft op dit gebied, stelt voor elke patiënt een persoonlijk behandelplan op met behulp van de modernste technieken.

Het SmartHallux- team behandelt aandoeningen zoals hallux valgus , Morton-neuroma en andere misvormingen die voetpijn veroorzaken. SmartHallux biedt uitgebreide ondersteuning gedurende het gehele behandeltraject en is een uitstekende keuze voor een effectieve behandeling op maat. Boek nu (opent in een nieuw tabblad) uw consult bij het SmartHallux-team.

Vragen die u mij vaak stelt

Dokter, kan verkalking vanzelf verdwijnen?

Ja, dat kan gebeuren. Niet altijd, maar in sommige gevallen worden calciumafzettingen spontaan geresorbeerd. Het hangt af van hun grootte, locatie en hoe lang ze al aanwezig zijn. Daarom beginnen we vaak met conservatieve therapieën.

Klopt het dat het van de leeftijd afhangt?

Leeftijd speelt zeker een rol. Naarmate we ouder worden, verliezen weefsels elasticiteit en worden ze gevoeliger voor degeneratieve processen. Maar het is geen doodvonnis – ik heb zeventigjarigen gezien met perfecte aanhechtingen van pezen en veertigjarigen met meerdere verkalkingen.

Moeten we sport helemaal vermijden?

Absoluut niet. Je moet dingen aanpassen, niet helemaal stoppen. Als je hardloopt, verminder dan je afstand en loop op een zachtere ondergrond. Als je tennist, vermijd dan misschien de hardste slagen totdat je je beter voelt. Het belangrijkste is dat je de ontsteking niet verergert.

Hoe lang duurt het voordat het geneest?

Dit is de vraag die jullie me allemaal stellen. Het eerlijke antwoord is: het hangt ervan af. In milde gevallen kan 4-6 weken voldoende zijn. In complexere gevallen kan het tot 3-4 maanden duren. Het belangrijkste is om de behandeling consequent te volgen.

Stuur ons een WhatsApp